VËZHGIM PËR HUMBJEN E UJIT NGA SIPËRFAQJA E GJETHES

Letra e klorurit të kobaltit në të thatë ka ngjyrë blu, ndërsa në lagështi merr ngjyrë rozë. Letra kapet me pincetë për të shmangur kontaktin me dorën, që ndryshon ngjyrën. Ajo vendoset në sipërfaqen e sipërme dhe të poshtme të gjethes. Mbi letrën vendosen xhama objektivi. Letra e sipërfaqes së poshtme të gjethes merr ngjyrë rozë, gjë që tregon se uji humbet kryesisht nga sipërfaqja e poshtme e gjethes. Kjo përqasje mundëson krahasimin cilësor (jo sasior) mes dy sipërfaqeve të gjethes.

Nëse do të matej ndryshimi i peshës së gjetheve, do të kishim mundësi të bënim një krahasim sasior për humbjen e ujit nga sipërfaqet e ndryshme të gjethes. Një numër gjethesh, siç tregohet edhe në figurën e mëposhtme, janë lyer me vazelinë. Ato janë peshuar dhe pastaj janë lënë në një atmosferë të thatë për 48 orë. Pastaj janë peshuar sërish. Disa nga rezultatet më tipike të këtij vëzhgimi tregohen në tabelë.

Pyetjet nga 1 në 4 i referohen vëzhgimit të mësipërm.

1. Kopjoni tabelën e mësipërme. Përlogaritni ndryshimin e përqindjes së peshës për çdo gjethe.

2. Pse gjethja 3 humbet një pjesë më të madhe të peshës se gjethja 2?

3. Pse është e rëndësishme të eksperimentohet me gjethet e së njëjtës bimë?

4. Si mund të veproni që këto rezultate të jenë më të besueshme ose të vlefshme?